Od samego początku pojawienia się w przemyśle komputerowym pojęcie multimedia było pojęciem wieloznacznym. Brytyjski magazyn "Multimedia" przyznał iż każdy widzi pod nim coś innego, co w zależności od interpretacji oznacza "wszystko lub nic" [1].

Słownik terminów komputerowych podaje następującą definicją „multimedia - metoda prezentowania informacji używająca wielu technicznych środków przekazu (tekst, dźwięk, grafika, wideo, interakcyjna praca użytkownika) [2]. Natomiast "Słownik encyklopedyczny" jako wydawnictwa multimedialne definiuje "książki, encyklopedie, słowniki itp. rozpowszechniane na płytach CD-ROM. Encyklopedia multimedialna, oprócz tekstowych opisów haseł, zawiera prezentacje graficzne, dźwiękowe i filmowe. Zaletą wydawnictw multimedialnych jest łatwość przeszukiwania i eksportu informacji do własnych plików użytkownika, wadę stanowią problemy z ochroną praw autorskich" [3].

Jako pierwszą wzmiankę o multimediach Bernard Steinbrink przyjął artykuł Allena Lee Adkinsa z 1986 r., gdzie systemem multimedialnym określił on "stację roboczą przystosowaną do zapisu danych na dyskach kompaktowych". "Epoka multimediów" to lata 90-te, którym przypisywane jest motto "jeden obraz mówi więcej niż tysiąc słów".

Wśród wymagań stawianych nowoczesnym pomocom dydaktycznych wymienia się : celowość, modelowość, dynamiczność, uniwersalność, przejrzystość budowy, komunikatywność, łatwość obsługi, estetyczność, pomysłowość. Wszystkie te wymagania spełniają pakiety multimedialne i dlatego są one coraz chętniej wykorzystywane przez nauczycieli. Wyniki badań wskazują, iż pozwalają one na skrócenie niezbędnego czasu nauki oraz na lepsze zrozumienie nauczanego materiału. Pozwalają uczącemu na powrót lub powtórzenie dowolnych informacji oraz na dostosowanie tempa dopływu informacji z zewnątrz do swoich indywidualnych możliwości.

Każdy z pakietów multimedialnych powinien uwzględniać elementy takie jak:

  • różnorodność form przekazu (tekst, dźwięk, obraz, film, animacja);
  • strukturyzację treści (uczeń porusza się po pakiecie samodzielnie według założonej struktury);
  • interaktywność (uczeń ma możliwość wyboru zagadnień w trakcie wyszukiwania informacji oraz sprawdzenia swoich osiągnięć);
  • elementy aktywizujące proces uczenia się (uczeń musi wykonywać zadania, rozwiązywać problemy);
  • możliwość zbadania własnych osiągnięć (pakiet zawiera interaktywne testy);
  • estetykę.

Prezentacja multimedialne jest formą wspomagającą proces kształcenia. Pozwala ona na :

  • wzrost skuteczności nauczania o 50%
  • wzrost zrozumienia tematu o 50-60%
  • spadek nieporozumień przy przyswajaniu wiedzy o 20-40%
  • oszczędność czasu 38-70%
  • wzrost tempa uczenia się o 60%
  • wzrost zakresu przyswojonej wiedzy o 25-50%5.

Wykorzystanie multimediów w edukacji umożliwia :

  1. I. Indywidualizację procesu kształcenia na następujących poziomach:
    1. programu kształcenia (nauczyciel ma możliwość wyboru tematów wspomaganych komputerowo);
    2. treści kształcenia (nauczyciel ma możliwość dostosowania oprogramowania do własnych potrzeb);
    3. stylu kształcenia (nauczyciel ma możliwość dostosowania oprogramowania do poziomu uczących się oraz do realizowanych celów).
  2. II. Indywidualizację uczenia się na następujących poziomach:
    1. programu (uczeń może korzystać z oprogramowania wspomagającego uczenie się różnych tematów);
    2. treści (uczeń ma możliwość powtarzać dowolne fragmenty materiału);
    3. tempa pracy (uczeń pracuje przy samodzielnym stanowisku niezależnie od innych realizując różne części materiału.

Badania nad wpływem multimediów na proces zapamiętywania informacji zostały przeprowadzone m.in. przez Bernda Steinbrinka oraz Jenny Johnson. Przyniosły następujące rezultaty:

Forma przekazania informacji W pamięci człowieka pozostaje
wg Bernarda Steinbrinka wg Jenny Johnson
informacje usłyszane 20% 26%
informacje odbierane wzrokowo 30% 30%
informacje będące kompilacją sygnałów wizualnych i dźwiękowych 40% 50%
informacje zapamiętywane podczas aktywnych działań 80% 70-95%

Tego typu badania prowadziła również firma IBM szkoląc pracowników metodą tradycyjną i przy pomocy interaktywnego kursu multimedialnego. Grupa "multimedialna" osiągnęła wyniki o 86% lepsze [4].

Bibliografia:

  1. Bernd Steinbrink, Multimedia. U progu technologii XXI wieku, Robomatic, Wrocław 1994
  2. Bryan Pfaffenberger, Słownik terminów komputerowych, Prószyński i S-ka, Warszawa 2001
  3. Zdzisław Płoska, Słownik encyklopedyczny : informatyka, Wydawnictwo Europa, Wrocław 1999
  4. Anna Koludo, Andrzej Krawczyk, Technologie informacyjne i edukacja multimedialna w praktyce szkolnej, cz. II, ŁCDNiKP, Łódź 2003
  5. Innowacyjne rozwiązania szkolnych systemów edukacji informatycznej, WCDNiKP, Łódź 2001

Uwaga:

Niniejszy tekst pochodzi z witryny REPUBLIKA.PL
Adres: http://www.republika.pl/apk_dydaktyka2/dydaktyka.html